Haar dode hoek

Hallo jongens,

Mocht er eigenlijk al geknald worden vanmiddag om 14.15 uur?
Nu, bij ons knalde het wel.
En wel….op onze auto.

Het was op een overdrukke parkeerplaats, toen er een Suzuki-jeep achteruit reed. We zagen het voor onze neus gebeuren, waarschuwden haar nog, doch ze dramde door.
"ja, dat is mijn dode hoek", zei ze ‘dood-leuk", dan zie ik niks.

Het regende behoorlijk, dus Karel dook bij haar de auto in (gelukkig niet ‘het bed’ ;-)) , om alle papierhandel te regelen. Intussen kon er met fatsoen geen enkele auto meer langs. Iedereen keek zo boos naar mij. En ik maar proberen om uit te leggen dat we een ongelukje hadden gehad. Staat daar deze ptss-er het verkeer te regelen in de regen.
Totdat Karel zei, dat ik in de auto moest gaan zitten. Ja, al die mensen snapten er toch niets van, en waren alleen maar erg boos.
Het viel me nog mee dat ze me niet met oliebollen begonnen te bekogelen, hihi.

Toen we uit…..ein…..delijk van die parkeerplaats weg konden rijden, las ik op de achterkant van het schadeformulier dat de tegenpartij ook moest tekenen.
"Heeft zij dat gedaan"? vroeg ik aan Karel. Nee, dus. Ik gauw weer de auto uit, en haar tussen de file ‘uitgeplukt’. Ze zou achter ons aanrijden, en ergens op een nieuwe parkeerplek hebben we dat dus ook weer opgelost.

Toen maar gelijk door naar ons garagebedrijf. Laat nu de schade minstens 1200xe2x82xac zijn (zonder btw).

Nu ja, gelukkig hoef ik niet uitgedeukt te worden…….ik ben me eerder ‘een bult’ geschrokken.

Oh, en ik moest nog zo lachen toen ik die vragen las op het schadeformulier. Daar moest je ook invullen of er een dode bij gevallen was. Ik had de neiging om daar als antwoord in te vullen : "ja", de hoek!

Dat klonk ook zo onnozel zoals die bestuurster dat zei, zo van ‘dat is nu eenmaal zo bij mijn jeep’, dan zie ik nu eenmaal niets. Nou, antwoordde ik, dat is wel gevaarlijk dan, om daarmee rond te rijden.

By the way, ze had een bordje ‘te koop’ voor het raam van die jeep hangen, nu snap ik waarom. Zelf had dat bakbeest geen schrammetje, zo’n geval dramt gewoon overal doorheen.

Wat bij thuiskomst wel een hele leuke verrassing was, was het feit dat ik gelijk toen ik de voordeur opende, een enveloppe in onze hal zag liggen. Geadresseerd aan ‘Miezefloepiedinnie in het prachtige Limburg’.
Hahaha, dat "deed inne miensch goad", zeggen ze hier in het Limburgse.
(En toen had ik nog niet eens gezien wat voor leuks erin zat, nl. : lieve woorden en twee prachtige foto’s.)

Nou, floepiemies heeft het toch weer goed doorstaan, zelfs midden in het verkeer staat ze haar vrouwtje, weer of geen weer!

Advertenties

Een vreemde gewaarwording

Wxc3 t een bak:

Hennepbakken

Rara, wat zou dit zijn?
“““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““““

Hallo, hallo!

Dit vind ik echt eng, zit te bibberen en wil het even delen hier:
Sinds vanochtend 10 uur staan hier schuin tegenover diverse politiebusjes, scooters; kortom een hele kolonne aan, en van politieactiviteit ‘voor onze neus’.

In 1e instantie waren het maar 2 agenten, die daar om het huis heen aan het ‘snuffelen’ waren; en aan ons kwamen vragen of wij hen hadden gebeld (ivm een auto die daar verdwenen zou zijn, of zoiets; wij begrepen het niet).

Al uren zijn ze nu bezig. Hebben de bewoners van hun bed gelicht. Sneu, 2 jonge jongens (ong. begin twintig, schat ik).

En inmiddels (13.00 uur) is er een hele grote vrachtwagen bijgekomen. Nog meer ‘werk aan de hennepwinkel’.

Politie

Tja, er bleek zich in dat huis een hennepkwekerij te bevinden.
Hxc3xa8, hxc3xa8, nu ik even heb kunnen schrijven kan ik er wel om lachen. Gek hxc3xa8, dat ik er zo de zenuwen van krijg? (diepe zucht).

Zojuist kwam er weer een agent om aan Karel te vragen of wij nooit iets hadden gemerkt.
Laat het nu de enige buur zijn waar wij nooit last van hebben!!

Die jongen waarvan wij dachten dat hij er alleen woonde, zei ons altijd vriendelijk gedag. Ik geloof 2 jaar geleden, betrok hij die koopwoning met een vriendin. Wij hebben ze ter verwelkoming nog een kistje van onze pruimen gebracht. “En nu zijn (in dit geval dus) de pruimen gaar”. 😉

We wisten wel dat het al heel lang uit was met zijn vriendin. En zagen soms diverse ‘stoere jongens’ met hem in en uit lopen. Ook had hij sinds een aantal maanden alles met rolluiken ‘vergrendeld’, t/m de voordeur toe.

Idioot eigenlijk, van onze andere zgn. sjieke buren (in van die dure, grote huizen) hebben we best veel overlast.

We schrikken ons nu rot, over hoeveel spullen ze uit het pand aan het verwijderen zijn. Niet te geloven. De ramen bleken van binnen dichtgetimmerd te zijn. Tjxc3xa9, een hoeveelheid aan installaties die nu naar beneden wordt gemikt, en gesjouwd.
We weten niet wat we zien, echt waar.
Dat hadden we nxc3xb3xc3xb3it gedacht.

p.s. en hoe vinden jullie dat vogelhuisje? (zie foto bovenaan)
Nu echt een aanfluiting, toch?
Haha, Koekoek!

Hennepafvoer
Ze hebben er wel lol in.

Hier nog een paar actiefoto’s:
Hennepburen
Interview buren.

Hennephandje
En als afsluiter: ‘handje contantje’ :-).

 

De week zonder pc

De week zonder pc:

Maakte de andere buurman er ook een potje van.

Het is nl zo, dat hij zijn hond zijn behoefte laat doen opzij van ons huis, precies tegen onze oprit aan, waar ik altijd met de fiets langs moet lopen.
Dan stonk het daar zo, en zag ik ook wel eens drollen liggen.

Vorige week, zagen wij vanuit onze ramen dat zijn hond (die hij overigens bewust geen naam heeft gegeven) weer aanstalte maakte om….

Ik schrok en riep Karel, die door mijn schrikreaktie, op de ramen ging kloppen om die hond weg te sturen.
Je raad nooit wat die buurman toen deed : hij deed zijn broekriem los, en ging toen zelf tegen die boom aan staan plassen. Heel demonstratief grijnsde hij triomfantelijk naar ons; begon Karel uit te schelden voor oud wijf, bemoei je er niet mee, e.d. (we hebben er een foto van gemaakt)

Daarna ging ie over de hele lengte van de oprit, allemaal afval tussen de bomen leggen. Blikken, oude kleding, kapotte onderdelen, oude schoenen, een jerrycan, een spuitbus, e.d., van allerhande vuilnis.

De volgende dag, toen Karel op onze oprit bezig was om het snoeiafval op te binden (omdat ze dat op zouden komen halen), kwam hij er ook aan, en begon weer ordinair te schelden. Karel deed net alsof hij doof was. Toen ging die (oude) vent naar de overbuurjongen, en begon daar over Karel te roddelen.

Gelukkig sprak ik afgelopen zaterdag een mevrouw die aan de andere kant van buurman’s huis woont. Zij zei, dat iedereen in de buurt ‘hem niet moest’. Dat zelfs de kinderen in de buurt gewaarschuwd zijn om niet met die man te spreken. Hij schijnt al spullen van anderen te heben gestolen, e.d.

Nu ja, genoeg over die vuilnisman ;-).
Er zijn ergere dingen dan dit, nietwaar?

Ik ga nu eens wat van mijn gedichten proberen te plaatsen.

Der Heimat zu!

Een gedicht gestuurd door de Zwitserse Dochter Sions.

Der Heimat zu!
O welch ein Freudenwort
im Strom der Zeitlichkeit!
Wie Flut auf Flut,
so strxc3xb6mt das Leben fort,
es welkt die Erdenfreud.
Doch mag die Welt um uns erbeben-
getrost lasst uns das Haupt erheben
der Heimat zu!

Der Heimat zu!
Welch hoffnungsfrohes Wort
in hoffnungsloser Zeit!
Mag finstrer Wahn wegspotten immerfort
der Seele Seligkeit-
der Herr, der einst am Kreuz gelitten,
hat sterbend uns den Weg erstritten
der Heimat zu!

Der Heimat zu!
Welch ernstes Mahnungswort
inmitten einer Welt,
wo uns der Feind bedroht von Ort zu Ort
und seine Netze stellt!
Die Sxc3xbcnde nimmt uns nicht gefangen,
wenn unser Herz eilt voll Verlangen
der Heimat zu!

Der Heimat zu!
Welch mxc3xa4chtig Siegeswort
im letzten Kampf und Strauss!
Der Herr und Heiland,
unsres Lebens Hort,
bringt sicher uns nach Haus!
Bald, bald kommt Er, wird uns entrxc3xbccken,
o welche Freude, welch Entzxc3xbccken,-
der Heimat zu!

Het modernste ziekenhuis van Nederland

Halzh

Hierboven zien jullie een foto van de hal op de begane grond van het modenste ziekenhuis van Nederland.
De foto is een beetje van onderaf genomen. Maar je kan er goed op zien, hoe kil het daarbinnen is. Ik vind het op een gevangenis lijken. Niet dat ik daar ooit in heb gezeten, haha; maar zo zie ik dat wel eens in een film. Een legbatterij voor kippen, komt ook wel in de buurt (even lekker dollen hier).

Die twee ‘knappe koppen’ zijn ontslagen directieleden. Ze hebben te veel geld uitgegeven (om het zo maar eens te zeggen).

Dit ziekenhuis is vorige week ook op het journaal te zien geweest; waarom, dat moge duidelijk zijn.

Laten wij nu op de 2e dag na de opening op controle moeten bij de dermatoloog. Nou, het loog er niet om daarbinnen. Wat een herrie, het was net alsof je buiten zat ipv in een ziekenhuis. Midden in die lange kale hal stonden hier en daar meldpunten voor de specialisten opgesteld. Er stonden “plukjes” van rode banken, die in een straatbeeld leuk zouden hebben gestaan (met de ruggen aan elkaar vast en dan versprongen van elkaar, een beetje moderne kunst, ).

Op de vloer lagen tegels, waarvan stroken tegels die behoorlijk glad waren.
Ik kon niet tegen de herrie van al die tikkende schoenen die maar voorbij bleven komen (ja, met mensen erin dan, hxc3xa8?). Ik kreeg dus slapende benen van die banken. Je kon er niet ‘fatsoenlijk’ op zitten. Ja, als een klein kind op een veel te grote stoel, met je benen ‘de lucht in’. Een beetje van die hangplekken ;-). Nergens was iets van aankleding, geen kapstokken, ofzo. Nu ja, het was toch te koud om je jas uit te doen.
Op de begane grond waren diverse winkels, plus een paar restaurants. Het leek ook wel wat op een modern winkelcentrum.

Voor de zekerheid waren we op de fiets gegaan (20 minuten). Dat was maar goed ook, het was er één grote file . Er gearriveerd konden we amper de weg oversteken.

Toen wij ons aanmeldden bij de desbetreffende balie, midden in die enorm lange kale ‘straat’, bleek dat de secretaresse Karels afspraak vergeten was om in de pc te zetten. Gelukkig herkende ze ons nog, en ‘plakte’ ze ons ertussen.

Eigenlijk hebben we erg moeten lachen. Want ineens verscheen de dermatoloog in de deuropening van zijn kamer(tje). Kijkt heel verdwaasd in het rond. Roept keihard de naam van de volgende patient, speurend van …”waar zou ie zitten….wie zal het zijn….”??? Echt een zoekplaatje voor hem daar in die grote hal. ‘Voor hetzelfde geld’ zit de patient aan de achterkant van het dichtsbijzijnde zitje. (halfronde banken met dus aan 2 kanten zitplaatsen).

Daarna waren wij aan de beurt. De dermatoloog had ons al herkend. De man kon er zelf niet over uit, dat hij daar zo afgesloten van enig contact in een klein kamertje was gestopt. Hij begon zelf ook te vertellen, over dat hij ahw een toeter moest hebben om zijn patienten ergens vandaan te kunnen roepen. Dat hij veel van zijn patienten niet kende. Dat hij het contact met zijn secretaresse miste, en het intieme van een eigen wachtkamer, e.d..

Gelukkig hoeft Karel niet meer terug te komen. De arts zei wel dat hij tijdens het wegsnijden toch had gedacht dat het niet goed zou zijn. Hij had een soort van cyste ontdekt, die zich daar al had uitgebreid.
Maar alles was verwijderd, en niets was kwaadaardig gebleken.

We zijn het ziekenhuis wat gaan verkennen. De arts had ons al gezegd dat de entree vanuit de parkeergarage zo vreselijk koud was. Maar zxc3xb3 koud! Echt niet normaal. Die doen daar aan klantenwinning :-). Ook bij de betaalautomaten voor de parkeergarage stond je vreselijk op de koude tocht. En je moest er nog voor in de rij staan ook.

Bovenaan de parkeergarage kregen we een appel aangeboden. Ik zei nog : “hé, die zijn goed gekoeld”. “ja, en ik ook”, antwoordde de gulle gever. Daarom zei ik het eigenlijk ook. Ik vond het naar voor die man, dat hij daar zo in de kou moest staan met zijn appels :-).

De p.g. was ook al zo’n ontzettend lang eind. De auto’s reden in een stoet voorbij om een plekje te kunnen bemachtigen. Mensen moesten een aardig eind lopen om bij de entree te kunnen komen.

Gelukkig zijn we ook nog even naar de pijnpoli gaan zoeken. Daar moet ik a.s vrijdag om 9 uur zijn.
Oh, en op die toiletten daar……dàt was me schrikken. De handendroogautomaat, die maakte toch een herrie. Ik schoot in de lach! Gewoon van de zenuwen, omdat ik zo enorm schrok van dat geluid toen een mevrouw hem gebruikte. Ik zei: “het lijkt hier wel survival of the fitness”. Een ander meisje liep snel weg, evenals Karel, die het tot buiten kon horen.

Volgens de krant blijkt er een ‘waterkanaaltje’ in het midden van die hal te lopen, doch dat was om ongelukken te voorkomen met planken afgedekt.

In datzelfde artikel stond ook, dat de patienten die opgenomen zijn, het er wel lux blijken te hebben. Met een monitor aan bed waar ze mee kunnen internetten, tv kijken en telefoneren. Alles kunnen ze er mee bedienen, hun schuifdeur naar een soort huiskamer, enz. Ze hebben allemaal een eigen kamer met eigen badkamer, en het personeel komt naar hen toe. De maaltijden worden met robots naar de afdeling gebracht. Ja, modern is het wel, voor de liggende patient als een hotel.

Ik heb mezelf daar eens lekker uit kunnen leven in het verbazen. Maar eigenlijk had ik de hele tijd de bibbers en was ik duizelig. Natuurlijk hoop ik daar niet vaak te komen.

De volgende dag stond er weer een stuk over in de krant, nl dat het zo’n verkeerschaos was geweest. Dus dat wordt ook as vrijdag weer fietsen, maar daar houd ik wel van; alleen zo vroeg……….!?

We zullen wel zien, vandaag was ik ook al vanaf 5 uur wakker.

“the early bird catches the worm”!

Vroegevogelworm

Nu dat zonnetje er nog bij, voor as vrijdag.

————————————————————————————————–

p.s. Tja, ik probeer hier een partijtje vrolijk te wezen.
Maar het valt de laatste dagen niet mee.
Het is erger dan ooit was. Al die krampen, dag en nacht.
Daarom, niet kunnen ontspannen, lezen, en ook niet slapen.
Momenteel lig ik echt op apegapen :(.
Tja, daar zeg je wat: “kon ik dat maar”!


p.p.s. Het originele bericht had ik begin van de week al geschreven.

Een virtueel gebakje

Gisteren was ik jarig.

Dus alsnog een virtuele traktatie, voor allen die er zin in hebben ;-)!

Taartjes

Wauwie, ziet dat er niet heerlijk uit?

Mijn huisarts krijgt er “lekker” geen. Zij zal “er van lusten” als ze terug is van haar ski-vakantie. Dan komt ze “van de koude kermis thuis”. Want Mies gaat eindelijk eens voor haarzelf opkomen.
Ook dat is een traktatie waard, of niet?

Laat het smaken, mijn lieve mensen!!

Houdoe van een strijd-“lustige” Mies.

Bemoedigingsgedicht

Onderstaand gedicht kreeg ik vandaag van Miriam gestuurd,
(een andere Dochter Sions);
ik ben er erg door ontroerd, en wil het hier graag delen.

In allem Sturm und Drang der Zeit,
In aller Not und allem Leid,
in allem ,was dein Herz bewegt,
was lastend heut sich auf dich legt:

Blick Jesus an!

Wenn dich der Weg so mxc3xbcde macht,
es anders kommt, als du gedacht,
dein Auge oft im Stillen weint,
und alles ringsum dunkel scheint:
Fass Jesu Hand!

Du darfst in seinen Armen ruhn;
Er kann dir nichts als Liebes tun,
und wenn hier keiner dich versteht,
niemand an deiner Seite geht:
Er lxc3xa4sst dich nicht!

Er weiss um alles, was dich krxc3xa4nkt;
Er,dessen Hand die Sterne lenkt,
vergisst den schwxc3xa4chsten jxc3xbcnger nicht,
fxc3xbchrt ihn empor, hindurch zum Licht,
Ihm darfst du traun!

 

Aurora

Dit plaatje van het “noorderlicht” (aurora)
vind ik er wel mooi bij passen.

Een bemoedigingsgroet aan allen.