Een update, Juli 2010


Hort-bel-5-blog


Het is al een tijd geleden
dat ik iets heb geschreven over het proces
waar ik 'in zit', over dat ptss-gebeuren dus ๐Ÿ˜›
Eerlijk gezegd kan ik het zelf niet meer bijhouden. Het belangrijkste waar ik voor leef is om de pijnen, plus de gekte in mijn lichaam te relativeren, en te verdragen. Ik  probeer dit alles 'af te leiden', door het verzinnen van steeds nieuwe trucjes.

Om een voorbeeld te geven: tegen de aangezichtspijn, de pijn in mijn ogen, mond, neus, e.d. heb ik 'uitgevonden' dat, als ik iets in mijn mond heb, dit de spanning verlicht. Dat mijn tong dan niet tegen mijn verhemelte 'kan persen', wat dat ding constant automatisch doet.

Eerst hielpen (chocolade-)rozijnen iets, bendes heb ik er verslonden.
Nee hoor, juist heel langzaam in mijn mond zacht laten worden.
Toen dat niet meer afdoende was, begon ik kauwgom te 'knauwen', waar ik helaas veel pijn aan mijn kaakspieren aan overhield. Dus dat is ook niet DE oplossing.

Momenteel is het alternatief: Fries Roggebrood.
Haha, het word nog eens mijn dood,
mag hoor, hoe eerder hoe beter.
Dit met een kwinkslag gezegd, edoch ook met een stevige kern van waarheid!
Dat roggebrood heeft xc3xa9xc3xa9n lastige bijwerking, ik ben ervan aan de diarree,
(hup, weg ermee ;-)), 'stront aan de knikker' dus.
Maar ja, zo modderen we verder.

Kranten lezen of i.d. kan ik vergeten, tjxc3xa9 wat doet lezen pijn, zeg!
Ik fotografeer me suf. Het is een geweldig leuke afleiding, wat mijn energie wel opslokt, maar ik heb mij er op toegelegd om bijzondere plaatjes te schieten.
(zo schieten we lekker op)

Inmiddels had mijn huisarts acupunctuur 'op mijn programma gezet'.
Vreselijk, twee maal uitgehouden, maar NOOIT weer.
Och ja, je probeert alles, hxc3xa8?
Maar dan lag ik daar met die naalden (nog net niet lek). Doch liggen, betekent 'horror in mijn 'kop', echt waar.
De 2e maal had die acu-punct. ook nog bonkmuziek aanstaan.
Echt, ik werd radeloos van de pijn.

Trouwens, die a.p. zei al direct, dat bij zo'n extreme pijnen, die al zoveel jaren aanwezig zijn, de behandeling weinig kans van slagen had.

Wat hebben we nog meer gehad?
: Van de huisarts moest ik aan de steunkousen.
Ik zou zgn. spataderen hebben, nu geen spatje te zien!
En die dingen helpen helemaal niet tegen de klachten waarvoor ik hulp nodig heb.

In tegendeel, waren het eerst alleen mijn benen waar ik zo'n pijn aan heb, nu zijn mijn kniexc3xabn en tenen, plus bovenbenen er ook nog bij gekomen.
Lekker gezellig, doe allemaal maar mee.
Met die kousen: "weg ermee".

Om een erg lang verhaal kort te maken.
Ik ben naar Amicura gestuurd, naar een betere psychiater, omdat die van de GGZ zo slecht bekend staat (volgens de huisarts, en ik was daar na 2 keer ook op 'afgeknapt')

De Amicura-psychiater, was sympathiek. Natuurlijk weer een intake en weer 'alles' vertellen.
Hij zei heel eerlijk dat hij mij niet kon helpen. Maar dat wat ik voelde aan 'horror' echt waar is, dat ik mij niets verbeeld, en me ook niet aanstel; in tegendeel. Ik ben juist altijd te flink geweest.

Hij stuurde mij door naar een speciale unit van het AMC te Maastricht. Waar hij een poosje had gewerkt, en waar hij mensen met mijn klachten, genezen naar huis heeft zien gaan.
Hij zei, dat daar een team van o.a. internist, fysiotherapeuten, psychiater en andere peuten, met elkaar samen 'naar de patixc3xabnt kijken' (kijk je ogen maar uit ;-))

Het zou wel weer minstens 2 maanden duren voordat ik daarvoor een oproep zou krijgen. Maar na 10 dagen werd ik al uitgenodigd voor een intake-gesprek.
Dat was gisteren. Het werd gedaan door een 'laatste-jaars-student' psychiater. Waarvan ik een goede indruk heb.

Maar……laat dat speciale programma, waarvoor ik was doorgestuurd er nu niet (meer) zijn! Misschien dat ze in de herfst weer starten, maar dat is nog helemaal niet zeker. Na deze intake zou ik nog ong. 2 maanden moeten wachten voor een gesprek met 'de enige echte' (psychiater).

N.A.V. de intake vond die jongeman dit in mijn 'geval' veel te lang duren, en heeft hij 'versierd', dat ik volgende week vrijdag, na afloop van het spreekuur (van die 'hoofdpsychiater') een afspraak heb om e.a. samen te bespreken, m.b.t.
hoe nu verder.

Hier laat ik het bij, en ga ik niet verder ๐Ÿ™‚

Allen een heel fijn weekend toegewenst !

p.s. We hebben bendes werk, want zowel afgelopen maandag als woensdag, is een 'aardig' gedeelte van onze tuin geplet. Dit door een omgewaaide (-gestormde) boom van onze buurman.
"buurmansgek".

Advertenties

15 gedachten over “Een update, Juli 2010

  1. raar he, wat zuchten teweeg kan brengen. Wat een zucht al niet uit kan drukken.
    Op de longfunctie wordt meermaals gezucht. Soms mag iemand best eens zuchten van opluchting dat t achter de rug is.
    Maar soms is de zucht juist een aanklacht. Er wordt teveel van mij gevraagd. Ik kan het niet aan. Hoe kan je me dit aandoen?
    Er zijn bepaalde patienten die met hun klachten en hun zuchten mij aanklagen of uitdagen.
    Doe er eens wat aan. probeer mij maar eens beter te maken, lukt je toch niet.
    Afgelopen paar maanden was er zo een. Juist hij moest minstens 1 keer in de week komen, en ik zag er steeds meer tegenop.
    Voor hem in de plaats is een andere dame gekomen, maar als zij ook iedere week moet komen, dan kunnen ze mij in therapie sturen.(ik heb de arts maar vast gewaarschuwd).
    Ik begrijp dus heel goed wat je bedoeld Mies.
    Met hun klachten moeten ze maar naar de Maker gaan.
    Ik hoop dat jij van de aanklacht bevrijd mag worden, en zelf wat meer lucht mag krijgen.

    Heel veel liefs ,
    Miriam

  2. @ dank je wel, lieve Miriam voor je bevestiging.
    Ook nog voor je mooie Duitstalige woorden, die je laatst hier ‘achterliet’.
    Gek eigenlijk hoe bepaalde dingen ineens bij mij naar boven komen, aan gevoelens, waar ik heel lang aan onderhevig ben geweest, maar al lang weer was vergeten.
    Nog steeds komen er stukken naar boven, van die zgn. kleine dingen, die zoveel impact blijken te hebben (gehad).
    Allemaal een opeenstapeling van angsten. Tjรฉ, wanneer houd dat nu eens op, hรจ?

    Jij ook veel sterkte, “zucht maar lekker terug” ๐Ÿ˜€
    Met hun zuchten reageren ze a.h.w. een boze geest op je af (of hoe zeg je dat?)

    Dikke knuffel…..(vannacht heb ik je nog ff gezien in een droom ;-))
    xjes van Mies.

  3. Geweldig dat je het zo van je af kunt schrijven…ook al is het emotioneel en zwaar.
    Diepe zuchten zo nu en dan..ook dat hoort erbij….het is je verleden dus een stukje van jou.
    Wat je steeds beter een plaatsje aan het geven bent.

    Dikke knuffff
    Hou je taai he!!!!

    X

  4. Ik ken dat, het lijken van die onschuldige dingen, maar het brengt je als kind
    vreselijk uit evenwicht en het maakt onzeker, je voelt je teveel..

    Mijn vader deed altijd alsof ik stonk, ja echt….hij deed dan zijn hand voor zijn
    neus en maakte van die puffende geluiden…en ik ging me steeds viezer voelen, ging
    extreem vaak douchen, deed heel veel geurtjes op en nog vond ik dat ik stonk, ik rook
    niks, ja teveel parfum, maar dacht dat ik een vreselijke smerige lichaamsgeur had…
    en dat was vreselijk, want als ik langs mensen liep ging ik naar ze kijken om te zien
    of ze misschien ook met hun hand voor hun neus gingen lopen en als ze
    iets deden wat daar op leek dacht ik “zie je wel, ik stink! “….

    Zuchten is net zo erg, het betekend dat je een last bent, dat je vervelend bent, of
    vreselijk vermoeiend , inplaats van waardevol en geliefd…

    Dat zeg ik, het lijkt klein, maar je draagt het je levenlang met je mee…

    Kuzzzzzzzzzzz

  5. Lieve Mies

    Met tranen in mijn ogen je updeetje gelezen…het valt allemaal niet mee voor je.
    Toch hou jij je staande, je bent een krachtige vrouw! Ik hoop dat je dat ook heel vaak tegen jezelf zegt.

    Fijn dat je nu eerder naar het spreekuur kan komen, dat moet een hele opluchting voor je zijn.
    Ik hoop van harte dat dit gesprek je verder zal helpen, op weg naar herstel.
    Het is een lange weg….soms een stap vooruit, en soms weer twee achteruit. Maar uiteindelijk kom je bij je doel.;-)

    Heel veel sterkte met alles en een dikke knuffel van mij.

    Liefs X

  6. Het is toch niet te geloven he meid dat je zo lang door moet modderen
    met al die ellende.
    Erg knap van je dat je door blijft gaan met zoeken naar een oplossing
    en juist omdat je zo volhardend bent denk ik ook echt dat hij komt…

    Volhouden hoor!

  7. Lieve Mies,
    Ik heb er maar een woord van troost voor je: Sterkte!!!!!!
    Ik bewonder je strijd en je doorzettingsvermogen. Als ik dit alles lees, dan wordt mij ptss echt iets heel kleins. Ik hoop echt dat je binnen afzienbare tijd de juiste hulp krijgt waar je recht op hebt.
    Ik citeer een stukje van Toon Hermans boek “de danstent in de wei”

    Hij schrijft in een verhaaltje over geest-helers onder ander het volgende:
    Toen ik later nog eens over nadacht kwam ik hoe langer hoe dichter bij de gedacthe, dat alle mensen van nature een beetje “Geistheiler” zijn, maar we hebben die helende kracht, die in ieder mens schuilt, nooit ontwikkeld, we hebben er nauwelijks bij stilgestaan, en gingen er altijd van uit dat “wetenschap” in boeken staat.
    Toch weet ik uit eigen ervaring hoe mensen mijn zoder het zelf te weten, hebben genezen. Heel ongecompliceerd, zomaar eventje ‘en passant’. Een glimlach die echt van binnen komt kan al helend zijn. Als je ziek bent en je ligt ergens alleen in een kamertje in een eenpersoonsbed en er komt een goede kennis je kamer binnen … op datzelfde moment veranderd er al iets in je, en is alleen maar de aanwezigheid van de ander al een helende kracht.

    Zo kan ik verder gaan citeren, maar dat wordt een te lange reactie. In ieder geval is mij wens voor je dat je de komende tijd veel heling en genezing mag ervaren door het bezoek van medestrijders en vrienden en dat er heel veel glimlachen die echt van binnen komen, naar je toe mag komen. Ik weet zeker dat je ooit hetzelfde schoonheid gaat uitstralen die je zo prachtig vastligt met je camera.

    Hartelijk groten met een warm glimlach en een zuivere omhelzing,
    Afghan

  8. Dag lieve Mies,
    na heel lang kom ik weer eens op je blog kijken. En ik zie dat je nog steeds worstelt. Je had me al wel iets verteld over een nieuwe psych, maar het fijne wist ik er nog niet van.

    Ik hoop dat ze je nu eindelijk eens goed gaan helpen. Daar hebben ze toch voor geleerd, verdorie. Er moet toch iemand zijn, die de sleutel weet te vinden om jouw hiervan af te helpen. Al wordt het maar wat draaglijker, dat zou al heel wat zijn.

    Ik wens je veel sterkte en liefs. xxxxxxxxx

  9. Volgens mij vergeet ik steeds het verificatiewoord in te typen haha.

    Afijn..poging 3:

    Dank je voor je updeet bij mij Mies.
    Geweldig vind ik het dat je aan het afbouwen bent…take your time…you can do it!

    Voor nu een heel fijn weekend!

    Liefs X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s