S.O.S. !

Sos

tekening gemaakt met FE
op de PC

Advertenties

12 gedachten over “S.O.S. !

  1. Een erg openhartig logje…ik heb bewondering voor je.
    Een stukje herkenning ook..vwb je moeder.
    Met mijn moeder heb ik dan ook geen contact meer. Met mijn vader wel, hij is daar altijd voor
    blijven vechten en ik heb er de laatste jaren veel goede en openhartige gesprekken mee gehad.
    Dat was nodig voor mij…gelukkig stond hij daar voor open.
    Ik begrijp je onmacht vwb dit betreft.
    Maar…leg de schuld niet bij jezelf.
    En probeer het , hoe moeilijk ook. wat los te laten.
    Het verleden is geweest..voor sommigen van ons wat dat moeilijk…maar nu gaan we weer verder en proberen de “verloren” jaren in te halen.

    Je bent een sterke en dappere vrouw.
    Maar dat wist je al.

    Knuf 😉

  2. @ Mies:
    de 27e februari ben ik jarig.
    Geen restverschijnselen van tweede operatie. Pijn is erg meegevallen.
    Derde operatie is idd alleen verstandskies trekken.
    Bedankt voor je belangstelling!

    Soms is iets moeilijker dan het lijkt.
    Daarom vroeg ik ook of of je afleiding zocht.
    Fijn dat je dat doet.
    Ik hoop voor je dat het beter met je zal gaan.
    Hou vol, hé, je hebt al zoveel overwonnen, dan moet de rest ook wel lukken toch?

    Goed weekend, groetjes marijke

  3. pijnlijk, maar volgens mij zit je op de goede weg en dat is toelaten en accepteren…
    tuurlijk wil je blijven geloven dat je moeder niet slecht was, dat is het instinct van ieder
    kind, die loyaliteit naar ouders toe, dat is natuurlijk…maar jammer genoeg verdienen niet
    alle ouders die eindeloze onuitputbare loyaliteit die kinderen hebben, soms moeten we
    gewoon toegeven dat onze ouders niet deugen of vaak niet gelijk hadden etc etc en dat voelt
    vreemd aan, dat voelt tegennatuurlijk…

    Zoals je weet zijn mijn ouder j- getuige en ik geloof oprecht dat ze geprobeerd hebben het
    goed te doen, maar dat hebben ze dus niet, ze hebben ons alledrie ernstig beschadigd…
    mijn vader loopt zelf met een vreselijke jeugdtrauma rond en vertrouwd daarin alleen op de
    hulp van god terwijl die man gewoon jaren in therapie had moeten gaan om het te verwerken
    wat hij weer had meegemaakt en zo gaat het dan verder…

    Door zijn onverwerkte trauma kon hij zijn kinderen helemaal niets goeds geven, alleen maar angst,
    agressie , onwaarheden en de nodige vernederingen…
    Het is idd moeilijk mies, maar laat deze gevoelens maar gewoon toe hoor, ze zijn er niet
    voor niets, je gaat niet door zo’n hel omdat je het allemaal zo prettig vind…
    Jouw lichamelijke pijnen komen ( denk ik ) voort uit je geestelijke blokkades…door het te laten
    komen en het te laten gebeuren zou het misschien, en dat hoop ik oprecht voor je;-) heel wat
    fysieke pijn kunnen schelen…

    Sterkte

  4. @ Dank je, Neesa. Ik ben ontroerd door je bemoedigende en begripvolle reactie. Ja, ik laat het toe (hoe ze waren). Ik geef alles over, maar die stomme horror in mijn kop gaat maar niet weg.
    Enfin, dat wist je al, sorry 😉
    Big hug!

  5. Lieve Mies,

    Ik weet dat je het heel moeilijk hebt, en toch merk ik steeds vooruitgang en dat geeft hoop.
    Heel mooi die zin die God je in je hoofd gaf.

    Ga heen! Ik heb u nooit gekend!
    Zo mag jij ze inderdaad ook wegsturen.

    En jij bent in niets verantwoordelijk voor wat Zij gezondigd hebben.

    Voel je niet beschaamd in hun plaats.

    Zij wilden dat jij het kruis van hen op jou zou nemen.
    Maar ieder mens heeft genoeg aan zijn eigen kruis.

    Dus schud het stof van je schoenen en ga verder op je weg.

    ( Met iedere schokbeweging van je voeten, denk er maar aan dat je stof aan t afschudden bent).

    Heel veel liefs Mies.
    En je doet t geweldig GOED!!!!

    Ik houd van jullie,
    Miriam

  6. @ Dank je wel, lieve Miriam.
    Ik merk dat ik die bemoediging nodig heb.
    ‘Leuk’ hoe je dat schudden van mij interpreteert.
    En blij, dat jij wel vooruitgang merkt.

    Love you too!!!!
    Een heel fijn weekend toegewenst voor jullie allen daar.
    We denken aan jullie, hoor.

  7. Tja zou kunnen…
    Sommige mensen lachen te veel weg, en proberen hun pijn te verbloemen achter
    een masker van positiviteit en ik denk dat je de pijn toe moet laten, de bagger
    er uit moet gooien, het heeft mij een aantal lezers gekost, want het is natuurlijk
    ‘leuk’ om leuk te zijn, maar als hetgeen je voelt of te melden is niet ‘leuk’ is
    wil ik er ook niets ‘leuks’ van maken snappie..

    Het deed pijn en het maakte me ongelukkig , onzeker en depressief en waarom
    zou ik dat willen maskeren, zie daar geen reden toe…

    En dat klinkt flink hoor, maar ook ik maak steeds opnieuw dezelfde fouten
    uit angst niet lief of aardig gevonden te worden, misschien op een ander
    vlak, maar ook ik doe dat…grrr..

    Kuzzzzzzz

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s