Het ergste

Het ergste

Ze hebben mijn vertrouwen in God teniet gedaan.
Dxc3 tgene is ’t ergst wat ze mij hebben aangedaan
afgepakt
omgedraaid
tot het moeten geloven in hen
die Hem afkraakten
stiekem in MIJN hoofd.

Ik moest, of ‘k wilde of niet.
Gedwongen heb ik toen in hen geloofd.
Zij, die speelden voor de grote bedrieger
die dansten voor zijn duivels spel.
Zij, die mij beloofden, verdoemenis en hel,
als ik niet alles gaf en investeerde aan hen,
die ik nu als mijn grote boosdoeners herken.

Helaas
een waar relaas
de waarheid
hij achterhaald
mij ‘wel’
in de zin van goed.

In God houd ik mijn moed
op Hem leer ik om weer te vertrouwen
zoals ik vroeger als automatisch deed,
om van Hem te houden
boven alles.

Ik weet Hij deelt in ieders leed
Het is Hem, die zij wilden kleineren
Hem, die zij persxc3xa9 negeerden
Hem, die zij pijn bezorgden,
via hun zgn. goede zorgen
die zij pretendeerden te hebben
t.o.v. mij.

Ik begin met een schone lei
Het mag, het moet
met goede moed,
DochterSions, in mijn hart en bloed.

xe2x99xa5

Advertenties

4 gedachten over “Het ergste

  1. Hoop het wel voor je Mies, bevrijden kan je alleen
    jezelf, maar hoe is de vraag waar ik me ook iedere
    dag doorheen probeer te worstelen.. en jij ook…

    Niet ieder mens / kind raakt het kwijt, groeit er
    overheen, sommige wonden zijn gewoon te diep en die
    blijven maar openknallen als het ware..
    Weet niet hoe ik je zou kunnen helpen, ook ik gier
    iedere dag van de pijnen door mijn lijf, praat er
    niet eens meer over, waarom zou ik….die pijnen
    van jou klinken ondraaglijk en alleen al daarvoor
    zou je een uitweg of rust moeten zien te vinden
    voor je geestelijke pijn, want daar zit de kern…

    Maar hoe je het moet doen meid, ik weet het echt niet..
    Maar dat de hulpverlening je gaat geloven is wel een
    eerste stap, je hebt er niets aan als zij aan je gaan
    twijfelen, maar ook in mijn geval kom ik het jammer
    genoeg tegen, want iemand in geestelijke nood is eigenlijk altijd al een beetje gek, zo behandelen ze je gewoon, je voelt je nooit serieus genomen..

    Vind het oprecht echt vreselijk voor je dat je zoveel pijn moet hebben in je leven…

    liefs

  2. @ Lieve Neesa, je hebt me al geholpen. Nu, door jouw herkenning en de erkenning die eruit spreekt.
    Dit is nl heel waardevol voor mij.
    Ik weet, ik moet het zelf (mezelf durven) geloven.
    Doch juist dat lijkt zo moeilijk.
    Ik had eerlijk gezegd gehoopt dat je zou reageren.
    Dus ‘dubbel’ bedankt 😉
    Alle liefs en ook sterkte voor jou!
    Liefssss

  3. Hallo Mies,
    Tijdens het surfen op internet op jou side uitgekomen en precies gestuit op het degeelte: Ik geloof het, Ik ben vermoord, door mijn moeder, mijn zus en mijn broer en wat doet mijn vader, die verrader? ect. Dit gebeurd letterlijk bij mij op dit moment en dat nog wel terwijl ik (geestelijk en lichamelijk)ziek was en ben. Treffender kan het niet! Mensen waar ik mijn hele leven voor heb opengestaan springen allemaal als een troep wolven op je af en verscheuren je met hun tanden op een zwak moment. Ze vergeten dat je voor een heel groot gedeelte juist ziek van hun gedrag bent geworden. Een Moeder, zo veeleisendend en intollerabel, alles moest wijken voor haar; een vader die het nooit voor je opneemt maar als moeder uit beeld is de grote stoere vader uithangt en weer thuis verstrikt in haar netten, jou verrader weer wordt. Wat heb ik het vaak voor die man opgenomen, me niet beseffend dat hij in het complot zit. Een zus en broer die mij maar wat graag op dat zwakke moment de les lezen en mij reduceren tot een marionettenpop: alleen dan kunnen ze nog met mij omgaan. moord! Geestelijke moord. En ik neem het niet langer, ik plaats ze uit mijn leven. De helft noemt zich ook nog christelijk en ik snap totaal niet dat als je het “werk”van Jezus leest, hoe zij dit rijmen, het lijkt er gewoon op ze hun hele leven naar dit punt toe hebben geleefd.
    Afijn Mies dank voor dit schrijven en dit stuk op internet. Ben van plan nog veel meer van je werk te lezen. We zijn lotgenoten en dat is geweldig (Johnatan Livingston Seagul)
    Hartelijke groet en keep up the good work.
    Lammert

  4. @ Hallo Lammert,

    Je schrijven komt a.h.w. exact op het goede moment!
    Nu durf ik weer te geloven dat het (helaas) echt zo erg is (geweest).
    Ik ‘zit / zat nogal diep’, je woorden geven me een steun in de rug.
    Dank je Lammert, lotgenoot.

    Hartelijke groet <3,
    van Mies.
    p.s. je hebt, wat er bij jou gebeurt, heel goed onder woorden gebracht.
    (met kracht ;-)) thump up!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s