Ik zat in mijn hoofd ;-)

De laatste dagen heb ik hier niet geschreven. Ook ben ik niet bij andere bloggers ‘op bezoek’ geweest.

Ik zat in mijn hoofd ;-), in de herhaling, in de mallemolen van die hersenspoeling.
Ik heb erg veel opgeschreven voor mezelf. Er kwamen weer zoveel inzichten uit, over hoe ik als kind werd geinstrueerd en afgericht, over hoe ik hun gedrag naar mij toe heb geleerd om op te slaan, cq te interpreteren.

Het is onvoorstelbaar hoe een kind al zo jong toch alles ‘meekrijgt’ en opslaat in haar geheugen. Alles feilloos voelt, en die gevoelens ergens ‘parkeert’.

Opnieuw ben ik met oude emoties/angsten geconfronteerd, die erg diep weggestopt zaten. Gisteren heb ik een ‘enorme’ huilbui gehad. En ja hoor, altijd weer onder het eten.
Ik was weer thuis, daar aan die eettafel met dat gezin; was een heel klein meisje, en voelde wat ik toen ervoer, wat ik onbewust moet hebben gedacht. Over wat ik moest verstoppen en voor hen moest verdraaien, uit angst dat ze mijn echte gevoel zouden kunnen opmerken, ofzo.

Gisteren vond ik het ineens zo stom om te moeten eten. Waarom eet je nu? Om jezelf in stand te moeten houden, en dat wil ik helemaal niet. Ik wil niet meer hier zijn. (vanuit dat kleine meisje gedacht)
Alle eenzaamheid die ik ervoer, als we daar allen tesamen waren, rond die tafel (haha, hij was langwerpig ;-)).
Later probeer ik er meer over te schrijven.

Nu ga ik mij eerst een beetje proberen voor te bereiden op iets heel leuks.
We krijgen nl bezoek. Het eerste sinds 9 jaar. Het leukste is nog dat ik haar en haar man nog nooit irl heb gezien. Via een forum zijn we met elkaar in contact gekomen (hebben we elkaar gevonden!).
Ik verheug mij heel erg, en vind het ook spannend. Ondanks dat ze maar heel kort hier zullen kunnen zijn, zie ik dit toch ook als een soort van ‘nieuw begin’.
Maar ja, mijzelf kennende vul ik altijd alles direkt heel positief en optimistisch in.
Een goede eigenschap, toch?

Oh, en nog een dappere stap van mij: ik ben van tandarts veranderd en heb een afspraak gemaakt bij ‘de nieuwe’. Door mijn ‘BMS’-klachten, heb ik al zo’n 3(of 4) jaar geen behandeling gehad. Mijn mond is constant stuk en ‘rauw’ (dikwijls aften e.d.). Net alsof ik op mijn tandvlees heb gelopen. Jaja, symbolisch zou dit kunnen kloppen.

De 30e gaat het gebeuren. Ook dit vind ik een grote stap voorwaarts. Alleen al dat ik het initiatief durfde te nemen (spontaan nam). Tjxc3xa9, en om dit bij mijn vorige tandarts te melden, ook daar was ik nerveus voor; maar het ging prima.
Ik ben best trots op mijzelf.

Ik heb veel last van mijn blaas, veel pijn, e.d. Maar ik zie de blaas als ‘emotiegevoelig’.
En dat strookt dan ook met waar ik doorheen ga. Met al die herbelevingen en inzichten over mijn hele vroege gevoelens, welke ik als kind allemaal heb moeten verstoppen.

Dag, dag voor allen <3.
Ik hoop snel weer bij jullie te lezen, en ook hier weer iets te plaatsen.

Dank jullie voor het lezen!

p.s. van binnen ben ik erg blij.

Advertenties

9 gedachten over “Ik zat in mijn hoofd ;-)

  1. Lief vriendinnetje,

    Ik wordt geraakt door je woorden vol emotie..
    Zoveel onrecht aangedaan, en zoveel pijn en verdriet die de gevolgen zijn in jou.
    Ik gun je zo het helen, het er mogen zijn, weer helemaal.
    Want jij lief mooi meisje, jou bestaansrecht is echt duizend waard.

    Ik kan er niet bij hoe dingen in het leven gaan.
    Hoeveel onrecht een mens wordt aangedaan.
    Ik vind het zo vreselijk,
    zo rot om jou te zien lijdden, onder gevolgen van de mensheid die zich niet in kan leven.

    Even een arm meisjelief,
    een arm vol troost
    bescherming
    en vol liefde
    om jou even vast te houden
    te zeggen
    je bent mijn liefste.

    Dag lieverd,
    in mijn hart voor nu en altijd,

    xxxxx

  2. lieve mies

    goed geschreven en goed dat je het gedurft hebt
    laat je maar horen je hoeft je niet langer te verstoppen
    hoe eng en angstig je dat ook maakt misschien je doet het zo goed
    je eist je bestaansrecht op en dat mag je mag er zijn jij hebt ook recht op een plekje op deze aarde in dit land dat land dat ook een plekje voor jou heeft niet op de achtergrond maar net als alle anderen ook voor geluk voorspoed en liefde zo belangrijk in ieders leven jou vroeger niet meegegeven en toch kun je het een ander zo mooi en waardevol geven
    jij bezit die gave om dat te geven
    nu vraag ik je geef die liefde warmte en er mogen zijn ook maar aan jezelf

    en claim maar toe maar neem maar dat plekje in niet meer in de schaduw van anderen maar een plekje voor jezelf waar je mag zijn die je oprecht verdiend

    heel veel liefs zend ik je toe
    en veel warmte

    alle liefs van mij karin

  3. Het is niet altijd makkelijk om geconfronteerd te worden met oude herinneringen… maar wel mooi als je er nieuwe inzichten uit krijgt, je jezelf misschien wat beter kunt gaan begrijpen…

    Ik hoop dat je lekker zult genieten van je bezoek! En alvast veel sterkte voor bij de tandarts!

    lfs lichtstraaltje

  4. Ik ben het met Lichtstraaltje eens. Herinneringen geven inzicht in jezelf en dat kan ervoor zorgen dat je er beter mee om kunt gaan. Veel plezier vandaag 🙂

    Liefs,
    Nina

  5. lieve mies

    het is niet fijn om weer herinnerd te worden aan die tijd
    dat kleine meisje in je maar maakt je ook iets duidelijk
    je hebt nu kunnen huilen en het kunnen uiten
    wat vroeger niet kon
    ik denk dat dat een stap voorwaarts is geweest en hoop dat het je heeft opgelucht om erover te kunnen huilen en uiten wat je allemaal hebt moeten doorstaan

    ik hoop dat het bezoek echt heel goed mag verlopen
    en dat het vaker mag gebeuren
    dat wens ik je echt toe

    het is misschien dan een kort bezoekje maar wel
    een waar je heel erg naar uit kijkt

    ik wens je heel veel sterkte succes
    en vooral heel veel plezier met het bezoek

    dat het maar een fijne dag mag worden

    alle liefs van mij karin

  6. Het lijkt me niet fijn om met iets naars uit vroeger te maken te krijgen!

    Die nieuwe start is wel weer een begin om toch weer verder te gaan!

    Groetjes Laura

  7. Lieffie, lieffie lief..

    Een arm van mij,
    alleen even voor de veiligheid

    Een arm van mij,
    nu eventjes voor troost

    Een arm van mij,
    warm om je heen geslagen

    als een symbool van
    de band tussen jou en mij..

    Ik denk aan je, vandaag, en vele dagen..
    Ik lees je net, lieverd toch.. Ik voel mee, ik leef mee

    Heel veel liefs en ontzettende knuffel,,

    Maris

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s