Indoctrinatie van mijn moeder

Door de indoctrinatie van mijn moeder:

geleerd om mezelf te moeten verachten
een verachtelijk lichaam
verachtelijke gevoelens
verachtelijk vies
smerig
een kusje = doodzonde begaan
een streling, een aai =
minachting, verwerping, afschuw.

Ijsprikkels op je huid gezeten
door die bezeten vrouw
die strafte zonder weerga
zonder reden
over wat zacht was en
om, "ik hou van jou".

liefde verkracht
tederheid met ijzeren hand geslagen
warmte tot ijspegels bevroren
met harde hand te lijf.

mens-zijn tot monster verklaard
sexualiteit tot intens banaal
tot "bij de beesten af"
tot duivelse straf
voor de zonden begaan

door gevoelens te durven ervaren
verklaard tot halve gare.

Federabstra8x6_2En nu, ik krab mijn huid open
heb overal uitslag
m’n rug, m’n arm, in mijn haren
van al die jaren
uit mijn leven
dat ik werd opgedreven
ik vergeven ben
van haar straf.

ze heeft me tot afval verklaard
zij haatte haar eigen lichaam zo erg
doch verstopte haar haat in mij
ik moest het voor haar dragen
alle dagen
alles dumpen in Mies.

het is niet te bevatten
voor een normaal mens
niet in te schatten
wat dat met een klein meisje doet.

maar bij ons thuis was het:
"wat mama doet, dat is uitermate, meer dan goed".

Advertenties

6 gedachten over “Indoctrinatie van mijn moeder

  1. kil en koud
    waren jouw dagen.
    kil en koud je had het maar te dragen.

    klein lief stil meisje met intens verdriet.
    kil en koud zo in je binnenste ik je tranen vergiet.

    geen liefde geen warme woorden.
    geen mooie dromen nee alleen kilte die
    alles verstoorde

    nu jaren later voel je nog steeds die kilte
    die enorme haat.
    dat gevoel dat maar niet overgaat.

    zo diep geworteld zo diep vernederd
    zo diep gekwetst.

    ja telken male door de liefde afgeketst.
    niet mogen voelen niet mogen zijn.

    ach arm meisje je was nog maar zo klein.

    zulke grote zorgen op je te moeten nemen.
    ja daar konden ze jouw voor lenen.

    ach je was nog te klein om te kunnen weten.
    dat dit later heel moeilijk zou worden
    dit achter je te laten te vergeten.

    nee dat kost jaren van tijd en geduld.
    ja ik kan het weten.

    maar weet het is niet jouw schuld.
    zij het kwade hebben jouw dit aangedaan.

    zodat jij steeds weer terug moet kijken.
    niet verder mag gaan.

    vreselijk al die pijn al dat verdriet.
    o wat zou je graag willen dat zij het ziet.

    dat ze inziet wat ik deed was fout had ik nooit mogen doen.
    ach je was nog maar een kind geen aai geen knuffel nog geen zoen.

    nu volwassen draag je nog steeds de gevolgen met je mee
    in je wandeling naar ooit die vrijheid over land en in de zee.

    vrijheid die niet vanzelf sprekend is liefde die je door hen
    niet gegeven is dat is wat je zo mist.

    waarom deden ze het dat is steeds de vraag
    niet weten nooit antwoord krijgen niet toen niet vandaag.

    je bent zo dapper strijd zo goed door
    o mies ik weet het zeker op een dag is daar voor jou die
    o zo verdiende vrijheid ja jij gaat er komen hoor.

    mijn grootste wens voor jou.
    veel liefs van Karin

  2. Lieve Mies,

    Lieve Dochter Sions,
    Ik vreesde al dat jullie weer onder vuur lagen. Ik weet ook niet waarom.
    Hier idem dito. Na een kleine adempauze, net als je je weer openstelt , dan komt de aanval weer. Krijg je alle schuld weer naar je toegeschoven. Ben je nergens goed genoeg voor.
    Wat is dan de goede manier van reageren? Is vluchten dan de beste oplossing?
    Of meteen t verdriet maar aangaan, of heb je dan weer medelijden met jezelf?
    Mies ik ben trots op je. Je bent de strijd aangegaan!

    God, mijn heil, u zorgt voor me, u laat mij niet ondergaan.
    Als is de tegenwind nog zo sterk, al slaan de golven mijn boot bijna omver,
    U zorgt ervoor dat ik veilig aankom.
    Heer kom gauw! Loop over t water naar ons toe!
    Of zit u al op de boot? En moet mijn vertrouwen groeien?
    Ik ben zo zeeziek, help me snel!
    Mies ik bid voor jullie hetzelfde gebed dat ik nodig heb. Als staat t water mij nog niet zo hoog als jullie. Jullie zijn bijna aan de overkant!

    Ik houd van jullie!
    Heel veel liefs,
    Miriam

  3. @ aan allen: Inmiddels ben ik een doorgewinterde ptss-er, en ik probeer echt, om nergens een drama van te maken.

    In tegendeel, ik weet : hoe meer inzichten, des te dichter bij de totale bevrijding; daar blijf ik op hopen en vertrouwen!

    Ondanks alles, ervaar ik ptss als een middel om geestelijk te groeien, en rijker te worden dan ik ooit was.

    Ik durf er van uit te gaan : als alles ingezien is en verwerkt, en ik mijn levenslessen heb gehad, dat ik dan automatisch ook beter zal zijn.

    Veel liefs voor allen die me schrijven en steunen ❤
    met goede moed,
    Dochter Sions – Mies.

  4. Lieve Mies,

    ik wil alleen maar even zeggen dat ik zoveel om je geef. Je bent zo’n fantastisch mooi mens! Warm, steunend, aandachtig, attent, vrolijk en humoristisch. Als ik aan jou denk gaat de zon feller schijnen. 🙂

    Lieve Mies ik geef je een heel dikke knuffel vanuit hier.
    XXXXXXXX

    (((MIES)))

    Iam

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s